κάποτε υπήρξα παιδί
και το παιχνίδι κρατάει ακόμα ή μήπως όχι ;
Αναφέρω λοιπόν
Κάποτε ήμουν παιδί ευτυχώς, σε μικρή αγροτική περιοχή αλλά κοντά σε μεγάλη πόλη. Λέω ευτυχώς γιατί παρά το ότι είμαι μικρός και μπίλιες έπαιξα και μπάλα σε αλάνες έπαιξα, και την βδομαδιάτικη αγωνιά του να αγοράσεις ένα καινούριο τεύχος ποπάυ αστερίξ λούκυ λουκ μπλεκ ένα τόμο (στην δική μου εποχή) Μικρού Ηρώα πέρασα.
Είχα επίσης την τύχη να ερωτευθώ στα παγκάκια και τις πλατείες ,την ευχαρίστηση του να βγαίνεις ραντεβού και να κερνάς ένα παγωτό το όμορφο κοριτσάκι του σχολείου.
Αλλά από την άλλη και οι σκανδαλιές ήταν μέσα στο πρόγραμμα.
Τι πέτρες σε πατζούρια πέταξα τι κουδούνια «σφήνωσα» τι κορομηλιές, ροδιές , ροδακινιές ρήμαξα τι ξύλο έπαιξα για λογούς «τιμής» δεν λέγεται, πόσους και πόσους τρόμαξα ντυμένος καρναβάλι μιας κι έρχονται και απόκριες δεν θυμάμαι
-ας με συγχωρήσουν όσοι «έβλαψα» όχι ότι μετανιώνω δηλαδή αλλά!! 
-
Μετά σαν έφηβος εκεί να δεις!
Τσιγάρο στα κλεφτά -Cooper πρώτο αν θυμάμαι καλά απ τον «μπαμπά», τώρα άλλαξε και μάρκα! -σε οικοδομές με φίλους. Βόλτες με πατίνια και ποδήλατα , παιχνίδι με σφεντόνες και αεροβόλα (ίσως για αυτό σήμερα δεν μου αρέσουν τα όπλα ) ,μπάνιο στο ποτάμι (έχει άλλη αίσθηση oχι ότι δεν πηγαίναμε θάλασσα! ) ,γήπεδο(ΑΕΛΑΡΑ φυσικά)
τι « καμάκι» τι «μεγάλοι έρωτες» τι «μεγάλες απογοητεύσεις» που οδηγούσαν σε «καταχρήσεις και κατάθλιψη».
Πάρτυ και έξοδοι ρεφενέ με την παλιοπαρέα(τι να κάνουν άραγε, κάποιους έχω να τους δω χρόνια) !
Πόσοι καφέδες τάβλι τεμπελιά και ανεμελιά.
Τι ξενύχτια(αφού τι μέρα παίζαμε και εκπαιδευόμασταν ) με ένα βιβλιο ,με το πικάπ (αδυναμίες είναι αυτές! που κρατάνε ακόμα) ή το ραδιόφωνο ή μπροστά στο υπολογιστή(κακό αυτό ,έτσι νόμιζα τότε τώρα σιγουρεύτηκα )!
Μετά ήρθαν
πίεση, εντατικό διάβασμα, κοπάνες ,απουσίες , καταλήψεις, χαμένες χρονιές, φυγή για σπουδές , ανεξαρτησία από το σπίτι , συναυλίες , παραστάσεις, ταξίδια ,μεγάλοι έρωτες(μιας βραδιάς ) , διεκδικήσεις ,όνειρα, σκέψεις, προτάσεις
και τώρα στρατός καλά είμαι δεν έχω παράπονο !!!
Δεν θα αναφερθώ σε εποχιακές (καλοκαίρι) αλλά και προσωρινές εργασίες, υπήρξαν και ήταν πολλές και διαφορές . Εντάσσονταν όμως στο παιδικό μου μυαλό σαν παιχνίδι ακόμα και αν από κάποιες ήταν σκληρές ή τα χρήματα που αποκόμιζα πολλά.
Εσκεμμένα αφού σε λίγο καιρό (μετά το στρατό) το παιχνίδι τελειώνει και ακόμα δεν ξερώ αν και τι κέρδισα ξερώ όμως ότι έπαιξα και το ευχαριστήθηκα!
Προσεχώς καλύτερα λοιπόν
